Ik ben hier nu al iets meer dan 2 weken in het Mercy Hospital For Women in Heidelberg mijn stage "gynaecology and obstetrics" aan het doen. De eerste dag stuurde de prof mij echter terug naar huis omdat ik geen hemd en das aanhad. Met als gevolg dat ik voor de eerste keer in mijn leven een hemd moest strijken, want het kwam niet echt gestreken uit mijn rugzak. Al bij al, goed gelukt. De stage valt heel goed mee. Ik beslis zelf waar ik sta (operatiekwartier, birth suites, raadpleging: antenatale, gynecologie of gynecologische dermatologie,...)
Weeral mogen de studenten hier bijna niks doen, maar ik heb een fijne assistente gevonden die mij overal mee naartoe neemt en mij toch wat zelf laat doen. Normaal moeten de studenten hier een hele dag 1 vrouw volgen en vaak bevalt die dan nog niet die dag... Maar ik mocht mee de zaal binnen ongeveer 10 minuten voor de baby geboren werd, met als gevolg dat ik op enkele uren 5 bevallingen heb kunnen zien.
Heel veel gaan we niet meer naar "het stad" want dat is meer dan een half uur met de trein en de laatste rijdt al om 1u. We hebben hier elk een eigen kamer en amuseren ons in Heidelberg. We hebben hier al verschillende film-avondjes gehouden.
Ben wel een dag naar een nationaal park hier in de buurt gegaan. Super mooi. Overal papegaaien in het wild. Ik heb ook een route gevolgd die na enkele maanden gesloten te zijn terug open was. Gevolg: half overgroeide weg, maar da maakte het leuker. Het zorgde er natuurlijk wel voor dat ik enkele keren met mijn hoofd in een spinneweb gelopen ben, maar zonder beten als gevolg.
Zaterdag met Emely, de assistente, naar een Australian Football match gaan kijken. Heel fijn. Het was om 1u30 s middags en er waren al meerdere zatten, maar de sfeer zat er wel in. Die avond met Nathalie nog eens uitgegaan in Melbourne city. Dat begint al om 22u. Is wel leuk, omdat ge tegen 1u30 het gevoel hebt dat ge al de hele nacht aan het dansen zijt.
Ik ken hier nu al verschillende locals, wat het heel leuk maakt om een avondje weg te gaan of een dag in het stad door te brengen.
Morgenavond vertrek ik voor een week naar Tasmanie. Heb daar een zes-daagse toer geboekt.
Dus ik ga eens de was doen en beginnen inpakken.
Binnen 2 weken ben ik al thuis, de tijd vliegt nogal snel....
dinsdag 22 april 2008
donderdag 10 april 2008
nog foto's
klaarmaken om te snorkelen
regenwoudklimaat
(Sofie en Nathalie dachten dat het nooit regent in Australie,
dus hebben ter plaatse een zeer aantrekkelijke regenjas gekocht)
krokodil tijdens de riviertocht
Robinson-achtig eiland
zo'n sm**rl*p heeft mij gebeten
foto's
great ocean road
uitgestrektheid van de outback
uluru berg op de achtergrond
de 'swags' waar wij in sliepen onder de sterrehemel
geen uitleg nodig
zondag 6 april 2008
spinnen en krokodillen in de jungle
Dinsdag gaan snorkelen en het was super. Eerst met den boot naar Great barrier reef gevaren (grootste koraalrif ter wereld). De zee was heel wild en den boot ging nogal snel met als gevolg Sofie en Nathalie misselijk en braken. Ik kon de kotszakjes aangeven en eens ze gevuld waren terug in de vuilbak gooien. Ondanks al die 'visuele stimulatie' heeft mijn maag het kunnen volhouden. Het snorkelen was echt heel mooi. Heel veel vissen met alle mogelijke kleurencombinaties. Er waren verschillende "nemo's" en er zwom op een bepaald moment een rif-haai onder mij (ondanks ze totaal ongevaarlijk zijn toch even verschieten).
Woensdag op 2daagse naar Cape Tribulation vertrokken. Tochtje van een uur door het regenwoud (niet zo impressionant als je al 3 weken in het regenwoud van thailand hebt gewoond en 1 week in het regenwoud van peru). Daarna riviertocht waar we verschillende enorme krokodillen hebben gespot. s Avonds aangekomen in Cape Tribulation. Onze hostel/lodge lag vlak aan het strand. En het was echt zo'n strand zoals in expeditie Robinson. Er waren wel wat beperkingen: je mocht niet gaan zwemmen want in de zomermaanden zijn er stinger fish, een soort grote kwallen die kunnen "steken" waardoor ge binnen de 3 minuten dood zijt. Ge moogt ook niet in de jungle aan het strand omdat daar krokodillen zitten. En je moest goed weten op welke moment het laagtij was anders loopt heel het strand onder water en moet ge kiezen tussen krokodillen of kwallen.
Donderdag wandeltocht gedaan op de officiele paden in de jungle maar het pad was plotseling verdwenen en dan zijn we maar teruggekeerd omdat er overal borden hingen "danger:crocodiles". Daarna nog wat gezwommen (in het zwembad van den hostel). Op vele plaatsen hingen gevaarlijk-uitziende mega-spinnen met grote webben en natuurlijk gebeurde het volgende... Ik haast mij in mijn zwembroek om mij gaan om te kleden en ik loop recht in zo'n spinneweb. Overal voel ik geplak en op mijn borstkas voel ik een spin zitten die even had besloten om mij te bijten. Dus ik klop die weg met mijn linker hand... recht op mijn rechterhand waar ze nog eens in mijne pink beet. Ik beetje in paniek naar de mensen achter de bar die dan maar droog zeiden: als ge u misselijk begint te voelen ga dan zo snel mogelijk naar het ziekenhuis maar meestal zijn de spinnen die webben maken niet giftig. Al een geluk had ik behalve enkele psychosomatische klachten geen echte symptomen. Er zat wel een haakje in mijne rechter pink (ik veronderstel 1 van de 2 spin-tanden/haakjes) dat sofie professioneel verwijderd heeft.
Vrijdag en zaterdag nog van de zon genoten in Cairns en aan het openbaar stedelijk zwembad gelegen dat uitkeek op de zee en de jungle-bergen. Zaterdagavond vlucht naar Melbourne.
Ik slaap hier nu in the student medical quarters vlak naast het ziekenhuis waar ik stage ga doen. Heb eindelijk eens een eigen kamer. Ben vandaag hier naar de kerk gegaan. Echt heel leuke ervaring, die zijn hier veel losser en socialer dan bij ons. Verschillende mensen spreken u aan voor een babbeltje en achteraf was het gratis gebak en koffie.
Morgen begint mijn stage gynecologie... Hopelijk leer ik iets meer bij dan op mijn vorige stage
Woensdag op 2daagse naar Cape Tribulation vertrokken. Tochtje van een uur door het regenwoud (niet zo impressionant als je al 3 weken in het regenwoud van thailand hebt gewoond en 1 week in het regenwoud van peru). Daarna riviertocht waar we verschillende enorme krokodillen hebben gespot. s Avonds aangekomen in Cape Tribulation. Onze hostel/lodge lag vlak aan het strand. En het was echt zo'n strand zoals in expeditie Robinson. Er waren wel wat beperkingen: je mocht niet gaan zwemmen want in de zomermaanden zijn er stinger fish, een soort grote kwallen die kunnen "steken" waardoor ge binnen de 3 minuten dood zijt. Ge moogt ook niet in de jungle aan het strand omdat daar krokodillen zitten. En je moest goed weten op welke moment het laagtij was anders loopt heel het strand onder water en moet ge kiezen tussen krokodillen of kwallen.
Donderdag wandeltocht gedaan op de officiele paden in de jungle maar het pad was plotseling verdwenen en dan zijn we maar teruggekeerd omdat er overal borden hingen "danger:crocodiles". Daarna nog wat gezwommen (in het zwembad van den hostel). Op vele plaatsen hingen gevaarlijk-uitziende mega-spinnen met grote webben en natuurlijk gebeurde het volgende... Ik haast mij in mijn zwembroek om mij gaan om te kleden en ik loop recht in zo'n spinneweb. Overal voel ik geplak en op mijn borstkas voel ik een spin zitten die even had besloten om mij te bijten. Dus ik klop die weg met mijn linker hand... recht op mijn rechterhand waar ze nog eens in mijne pink beet. Ik beetje in paniek naar de mensen achter de bar die dan maar droog zeiden: als ge u misselijk begint te voelen ga dan zo snel mogelijk naar het ziekenhuis maar meestal zijn de spinnen die webben maken niet giftig. Al een geluk had ik behalve enkele psychosomatische klachten geen echte symptomen. Er zat wel een haakje in mijne rechter pink (ik veronderstel 1 van de 2 spin-tanden/haakjes) dat sofie professioneel verwijderd heeft.
Vrijdag en zaterdag nog van de zon genoten in Cairns en aan het openbaar stedelijk zwembad gelegen dat uitkeek op de zee en de jungle-bergen. Zaterdagavond vlucht naar Melbourne.
Ik slaap hier nu in the student medical quarters vlak naast het ziekenhuis waar ik stage ga doen. Heb eindelijk eens een eigen kamer. Ben vandaag hier naar de kerk gegaan. Echt heel leuke ervaring, die zijn hier veel losser en socialer dan bij ons. Verschillende mensen spreken u aan voor een babbeltje en achteraf was het gratis gebak en koffie.
Morgen begint mijn stage gynecologie... Hopelijk leer ik iets meer bij dan op mijn vorige stage
maandag 31 maart 2008
outback
Zondagavond zijn we gaan slapen in de ontspanningsruimte in de "medical student quarters" in Heidelberg (een voorstad van Melbourne). Hier komen we op 5 april terug aan want op 7 april begint mijn stage hier in het ziekenhuis. Pasen hebben we gevierd met "cheap sunday hawaii pizza", kippebillekes van de KFC en champagne. Maandagavond de nachtbus genomen van Melbourne naar Adelaide. Daar dinsdag wat rondgelopen: kunstmuseum, museum over de aboriginals en wat slapen in het park. Woensdag om 6u15 vertrokken op 2daagse naar Alice Springs. Eerste dag 900km gereden in een klein busje met 20 man. Echte outback. Gewoon zand, struiken en af en toe nen dode aangereden kangoeroe langs de weg met gieren en arenden in de buurt. Die avond geslapen in een dorp bekend om zijn opaalmijn. Daar wonen de mensen onder de grond omdat het in de zomer er vaak 50 graden is. Die hebben zelfs een ondergrondse kerk. Donderdag nog een dikke 700 km gereden om daarna aan te komen in Alice Springs. De eerste stad waar er verschillende aboriginals rondlopen. Zonder racistisch te zijn, moet ik wel zeggen dat ze wat marginaal zijn. Veel alcoholiekers en aangezien ze zich duizenden jaren (aboriginals zijn in australie ongeveer 6000 jaar geleden aangekomen) nooit wasten wegens waterschaarste, doen ze dat nu ook bijna niet. Ge riekt ze dus al aankomen.
Vrijdag vertrokken op 3 daagse door de outback. Heel leuke groep van ongeveer 24 jongeren. Eerste dag wandeltocht door woestijn en rotsgebied gedaan. s Avonds naar de zonsondergang aan de Uluru Rock gaan kijken. De nacht doorgebracht onder de open sterrenhemel. Dus zo veel giftige slangen of spinnen zitten hier dan toch niet. Zaterdag rond Uluru Rock gewandeld. Beter bekend als Ayers Rock, die rode rots die ge vaak ziet op reisgidsen over Australie. Is een soort heiligdom voor aboriginals. Normaal kunt ge die ook beklimmen, maar er was te veel wind dus het was gesloten. Ook museum over aboriginal cultuur bezocht. Die avond kampvuur gemaakt en marsmellows gegeten. Terug geslapen onder de open lucht. Maar we sliepen in een gebied waar veel dingos leven. Normaal zijn die niet gevaarlijk voor slapende mensen. Enkelen van onze groep zijn tijdens de nacht blijkbaar wel in het busje gaan slapen omdat er verschillende dingos rond onze groep cirkelden en tussen de slaapzakken liepen (er is 1 schoen van een meiske verdwenen, blijkbaar een bezigheid van dingos). Ik heb er die nacht zelf geen gezien, heb ze enkel verschillende keren dichtbij horen huilen. (voelde mij niet helemaal op mijn gemak toen ik s nachts in the bush moest gaan plassen). Zondag naar King's Rock gegaan. (voor de geinteresseerden; hier is de eindscene van 'Priscilla, queen of the desert' opgenomen; aan de opaalmijn woensdagavond is trouwens 'Pitch Black' opgenomen) Heel mooie berg met in het hart een soort oase, heel mooi.
Vandaag (maandag) van de zon genoten en naar het centrum van "the flying doctors" gaan kijken. In de namiddag vliegtuig gepakt (2,5 uur vliegen) naar Cairns aan de oostkust. Hier is het een totaal ander klimaat: tropisch, een klamme warmte. Morgen gaan we storkelen en woensdag en donderdag gaan we op tweedaagse door het regenwoud. Vrijdag terug dag in Cairns en zaterdag het vliegtuig naar Melbourne.
Vrijdag vertrokken op 3 daagse door de outback. Heel leuke groep van ongeveer 24 jongeren. Eerste dag wandeltocht door woestijn en rotsgebied gedaan. s Avonds naar de zonsondergang aan de Uluru Rock gaan kijken. De nacht doorgebracht onder de open sterrenhemel. Dus zo veel giftige slangen of spinnen zitten hier dan toch niet. Zaterdag rond Uluru Rock gewandeld. Beter bekend als Ayers Rock, die rode rots die ge vaak ziet op reisgidsen over Australie. Is een soort heiligdom voor aboriginals. Normaal kunt ge die ook beklimmen, maar er was te veel wind dus het was gesloten. Ook museum over aboriginal cultuur bezocht. Die avond kampvuur gemaakt en marsmellows gegeten. Terug geslapen onder de open lucht. Maar we sliepen in een gebied waar veel dingos leven. Normaal zijn die niet gevaarlijk voor slapende mensen. Enkelen van onze groep zijn tijdens de nacht blijkbaar wel in het busje gaan slapen omdat er verschillende dingos rond onze groep cirkelden en tussen de slaapzakken liepen (er is 1 schoen van een meiske verdwenen, blijkbaar een bezigheid van dingos). Ik heb er die nacht zelf geen gezien, heb ze enkel verschillende keren dichtbij horen huilen. (voelde mij niet helemaal op mijn gemak toen ik s nachts in the bush moest gaan plassen). Zondag naar King's Rock gegaan. (voor de geinteresseerden; hier is de eindscene van 'Priscilla, queen of the desert' opgenomen; aan de opaalmijn woensdagavond is trouwens 'Pitch Black' opgenomen) Heel mooie berg met in het hart een soort oase, heel mooi.
Vandaag (maandag) van de zon genoten en naar het centrum van "the flying doctors" gaan kijken. In de namiddag vliegtuig gepakt (2,5 uur vliegen) naar Cairns aan de oostkust. Hier is het een totaal ander klimaat: tropisch, een klamme warmte. Morgen gaan we storkelen en woensdag en donderdag gaan we op tweedaagse door het regenwoud. Vrijdag terug dag in Cairns en zaterdag het vliegtuig naar Melbourne.
vrijdag 21 maart 2008
great ocean road
Dinsdag ben ik naar een ander ziekenhuis gegaan om robotic assisted surgery te bekijken. Heel fijn. De chirurg zit achter zijn 3D scherm en voert via hendels de operatie uit. De mensen daar waren heel vriendelijk en gaven heel veel uitleg, zodat ik toch wel wat heb bijgeleerd.
Woensdag naar het ziekenhuis gegaan om wat consultatie mee te volgen en mijn evaluatiepapier te laten invullen.
Donderdag en vrijdag ben ik met Nathalie op trip gegaan naar de Great Ocean Road met een niet-zo-toeristische tour-bus. Super mooi. Eerste naar een park gegaan in een oude vulkaan krater waar kangoeroes, koala's en emoes (ik weet niet heel goed hoe ge dat in het nederlands schrijft) nog in het wild leven. Hier in dit park ben ik ook mijn GSM verloren en had het pas door toen we al in de bus zaten. Al een geluk was er enkel een U-turn van de bus nodig en een zoektocht van 5 minuten en ik had hem al terug. Ik mij natuurlijk schuldig voelen door het korte tijdverlies, maar iedereen in onze bus maakte zoiets tijdens de reis wel mee. Voor de rest was het een heel mooie kust-streek, mooie zonsondergang, mooie afwisseling tussen dor en kleine regenwouden vol varens. In een dorp waar we gingen eten zijn we een filiaal van bakkerij Goossens tegengekomen en hebben we gratis chocolade Antwerpse handjes gekregen met marsepein-vulling (beschadigd door de zon zodat ze er wat duf uitzagen, maar nog even goed smaakten, dan toch chocolade gegeten tijdens deze paas-periode).
Gisteren film-avondje gehouden in den hostel, waar onze hostel-genoten al heel wat rustiger zijn nadat iemand is buitengesmeten. 17 maart was het saint patricks day, een excuus om te drinken, maar aangezien de meeste gasten hier psychiatrische problemen hebben (dit meen ik serieus, ik denk dat bijna de helft anti-psychotica neemt) en ze dan nog alcohol en XTC er bij kappen, kan hun gedrag wat "ontsporen".
Het goeie weer is terug (donderdag viel er wat motregen), dus vandaag wat in het zonneke rondgelopen. Straks naar de winkel inkopen doen want maandagavond vertrekken we op onze toch van twee weken. Dus het kan zijn dat er een tijd geen berichten komen.
Als ik kan zal ik nog wat fotos posten.
Zalige Pasen alvast en ook ne goeie lente, maar volgens de standaard.be is het daar in belgie niet zo warm
Woensdag naar het ziekenhuis gegaan om wat consultatie mee te volgen en mijn evaluatiepapier te laten invullen.
Donderdag en vrijdag ben ik met Nathalie op trip gegaan naar de Great Ocean Road met een niet-zo-toeristische tour-bus. Super mooi. Eerste naar een park gegaan in een oude vulkaan krater waar kangoeroes, koala's en emoes (ik weet niet heel goed hoe ge dat in het nederlands schrijft) nog in het wild leven. Hier in dit park ben ik ook mijn GSM verloren en had het pas door toen we al in de bus zaten. Al een geluk was er enkel een U-turn van de bus nodig en een zoektocht van 5 minuten en ik had hem al terug. Ik mij natuurlijk schuldig voelen door het korte tijdverlies, maar iedereen in onze bus maakte zoiets tijdens de reis wel mee. Voor de rest was het een heel mooie kust-streek, mooie zonsondergang, mooie afwisseling tussen dor en kleine regenwouden vol varens. In een dorp waar we gingen eten zijn we een filiaal van bakkerij Goossens tegengekomen en hebben we gratis chocolade Antwerpse handjes gekregen met marsepein-vulling (beschadigd door de zon zodat ze er wat duf uitzagen, maar nog even goed smaakten, dan toch chocolade gegeten tijdens deze paas-periode).
Gisteren film-avondje gehouden in den hostel, waar onze hostel-genoten al heel wat rustiger zijn nadat iemand is buitengesmeten. 17 maart was het saint patricks day, een excuus om te drinken, maar aangezien de meeste gasten hier psychiatrische problemen hebben (dit meen ik serieus, ik denk dat bijna de helft anti-psychotica neemt) en ze dan nog alcohol en XTC er bij kappen, kan hun gedrag wat "ontsporen".
Het goeie weer is terug (donderdag viel er wat motregen), dus vandaag wat in het zonneke rondgelopen. Straks naar de winkel inkopen doen want maandagavond vertrekken we op onze toch van twee weken. Dus het kan zijn dat er een tijd geen berichten komen.
Als ik kan zal ik nog wat fotos posten.
Zalige Pasen alvast en ook ne goeie lente, maar volgens de standaard.be is het daar in belgie niet zo warm
zondag 16 maart 2008
pinguins, strand en parken
Dinsdag zijn we op trip gegaan naar Phillip Island. Tasmanian devils gezien, kangoeroe's uit de hand laten eten, wijnproeven en na zonsondergang "the pinguin parade" gezien. Gieren! Honderden pinguins die 's avonds van de zee naar het land trekken. Heel klein, waggelend, regelmatig vallen en schijten met een enorme kracht. Wij stonden op 1 meter afstand van de pinguins (buiten de schijt-regio dus), maar dicht genoeg om alles goed te zien.
De rest van de stage-week zelf mijn agende zowat geregeld: ik volg niet meer de ochtertoer die begint om 6u30, want daar leer ik niets bij en die tijd kan ik beter gebruiken om uit te slapen. Ik heb enkele dagen de consultaties van de nefrologie meegevolgd (normaal sta ik op urologie) en vaak ga ik gewoon ook in het zonneke liggen (ik moet er van profiteren nu het nog goed weer is, de laatste week gemiddeld 35 graden).
Soms wil ik wel eens een dossier vastpakken en doornemen, maar die hun administratie trekt op niks, die steken alles (nuttig of nutteloos) in een dossier en de dokters schrijven nog lelijker dan in Belgie. Ze gebruiken hier ook nog vaker afkortingen waardoor ik er helemaal niks van snap.
Donderdag naar de champagne bar gegaan. Vrijdag zijn ik en Nathalie uitgegaan. Alles is hier wel redelijk veel inkom, maar op de een of andere manier zijn wij daar weer gratis binnen gegaan (we hebben zelfs geen moeite moeten doen, enkele backpackers hadden een smoes verzonnen die de mensen van de inkom geloofden, zij kregen dus een inkom-stempel en wij hebben ons hand dan maar ook aangeboden voor ne stempel).
Zaterdag ben ik gaan rondwandelen in the botanic garden vlak naast het centrum van 't stad. Super mooi, 36 hectares ingericht met allerlei soorten tuinen: engels, afrikaans, chinees, rozentuin, lelievijver en een fern gully (ja, voor zij die de nostalgie-opwekkende-jeugdfilm "fern gully: het laatste regenwoud" kennen, dat is dus een soort kleine vallei vol met allerlei soorten varens). Zalig gevoel om daar in het park een boek te lezen terwijl ge over de bomen de skyline van Melbourne city ziet.
Daarna met Nathalie en Sofie gaan barbequen op de openbare barbeques naast de Yarra rivier, dan "by night"op een dekentje liggen naast de rivier met een kratje wijn en daarna voor de eerste keer echt tot de vroege uurtjes gaan feesten (da moest wel, want de eerste tram kwam pas om 6u15).
Zondag terug naar de zee vertrokken. Het was hier in Melbourne Grand Prix autoracen, dus de gierende banden waren te horen tot op het strand en wij konden ook genieten van de luchtshow met zeer laagvliegende vliegtuigen. Dan terug naar den hostel voor een film-avond.
Vandaag waren er reeds in alle dokterskamers studenten, dus ben ik maar op het internet gegaan.
Donderdag en vrijdag ga ik met Nathalie naar "the great ocean road" en maandag vertrekken we op twee-weken-durende vakantie naar oa. Cairns, de outback, Adelaide, Alice Springs,...
De rest van de stage-week zelf mijn agende zowat geregeld: ik volg niet meer de ochtertoer die begint om 6u30, want daar leer ik niets bij en die tijd kan ik beter gebruiken om uit te slapen. Ik heb enkele dagen de consultaties van de nefrologie meegevolgd (normaal sta ik op urologie) en vaak ga ik gewoon ook in het zonneke liggen (ik moet er van profiteren nu het nog goed weer is, de laatste week gemiddeld 35 graden).
Soms wil ik wel eens een dossier vastpakken en doornemen, maar die hun administratie trekt op niks, die steken alles (nuttig of nutteloos) in een dossier en de dokters schrijven nog lelijker dan in Belgie. Ze gebruiken hier ook nog vaker afkortingen waardoor ik er helemaal niks van snap.
Donderdag naar de champagne bar gegaan. Vrijdag zijn ik en Nathalie uitgegaan. Alles is hier wel redelijk veel inkom, maar op de een of andere manier zijn wij daar weer gratis binnen gegaan (we hebben zelfs geen moeite moeten doen, enkele backpackers hadden een smoes verzonnen die de mensen van de inkom geloofden, zij kregen dus een inkom-stempel en wij hebben ons hand dan maar ook aangeboden voor ne stempel).
Zaterdag ben ik gaan rondwandelen in the botanic garden vlak naast het centrum van 't stad. Super mooi, 36 hectares ingericht met allerlei soorten tuinen: engels, afrikaans, chinees, rozentuin, lelievijver en een fern gully (ja, voor zij die de nostalgie-opwekkende-jeugdfilm "fern gully: het laatste regenwoud" kennen, dat is dus een soort kleine vallei vol met allerlei soorten varens). Zalig gevoel om daar in het park een boek te lezen terwijl ge over de bomen de skyline van Melbourne city ziet.
Daarna met Nathalie en Sofie gaan barbequen op de openbare barbeques naast de Yarra rivier, dan "by night"op een dekentje liggen naast de rivier met een kratje wijn en daarna voor de eerste keer echt tot de vroege uurtjes gaan feesten (da moest wel, want de eerste tram kwam pas om 6u15).
Zondag terug naar de zee vertrokken. Het was hier in Melbourne Grand Prix autoracen, dus de gierende banden waren te horen tot op het strand en wij konden ook genieten van de luchtshow met zeer laagvliegende vliegtuigen. Dan terug naar den hostel voor een film-avond.
Vandaag waren er reeds in alle dokterskamers studenten, dus ben ik maar op het internet gegaan.
Donderdag en vrijdag ga ik met Nathalie naar "the great ocean road" en maandag vertrekken we op twee-weken-durende vakantie naar oa. Cairns, de outback, Adelaide, Alice Springs,...
dinsdag 11 maart 2008
foto's
foto1: onze (normaal gezien enkel voor vrouwen) kamer met 2 stapelbedden en roze gordijnen en roze bedhoezen (Nathalie is ne psychisch gestoorde duitser van onze hostel aan het uitbeelden)
foto2: voorbeeld van optreden dat zich bevindt vlak onder onze kamer. Al een geluk zijn er
"enkel" optredens van woensdag tot en met zondag. Die gekken betalen soms 30 dollar voor een avondje optredens en wij kunnen daar dagelijks van... euhm... genieten
foto3: federation square, het belangrijkste plein in melbourne waar altijd wel iets te doen is, vooral in het weekend zijn er continu optredens. Er hangt ook permantent een groot scherm.
foto 4: de yarra rivier tijdens het "waterfest", als het niet zo toeristisch is kunt ge daar gaan barbequen want er staan gratis elektrische barbeques aan de zijkant
foto5: ik en nathalie op het optreden van de chemical brothers
foto's
foto 1: voorbeeld van de mengeling van gebouwen in "oude stijl" en de moderne semi-wolkenkrabbers
foto 2: zicht op station
foto 3: zicht op de gebouwen van Melbourne centrum vanop de pier in St Kilda
foto 4: de zee
maandag 10 maart 2008
mode, muziek en strand
Elke donderdag van de maand is er in een japans cafe/restaurant gratis champagne a volonte voor vrouwen. Wil het toch wel lukken dat ik daar was met een groep niet-gierige meiskes die mij regelmatig een glas doorspeelden. Met als gevolg een tipsy avondwandeling naar huis. Om niet volledig schraal te zijn heb ik 2 porties frieten besteld en een cola.
Zaterdag was ik uitgenodigd voor de afsluiting van de modeweek in Melbourne en dat was super. Winkel omgetoverd tot dancing met alle soorten gratis drank, veel te lekkere hapjes (er waren speciaal 2 keukens geinstalleerd in de winkel voor dit feestje) en heel goeie muziek. (Qua mode neemt de emo-cultuur hier een sterke positie in, ik vraag mij steeds af hoe warm dat niet moet zijn in die skinny-jeans)
Zondag was het Waterfestival. Aan de oever van de Yarra-rivier stonden allerlei attracties (te vergelijken met onze "foor", maar dan in het groot). Het was over de 30 graden zonder wind, dus de schaduw was aangenaam. Ook werd het kampioenschap waterskien gehouden. s Avonds was er een waterskishow met als hoogtepunt een waterskier die in brand werd gestoken en zo over de schans sprong.
Ernaast was tegelijkertijd een festival bezig met optredens van the chemical brothers en roger sanchez, maar de inkom was 130 dollar. Na de waterskishow wilde nathalie nog aan de hekken luisteren naar de muziek (met als verborgen agenda stiekem binnen te geraken). Het was ons al gelukt om twee inkom-bandjes te bemachtigen en die professioneel vast te plakken met kauwgom, maar helaas (en vraag mij niet naar de reden want die zou ik u niet kunnen geven) lieten ze niemand binnen na 20u. Er werden steeds mensen naar buiten gesleept die over de hekken probeerden te klimmen (er waren twee hekken waartussen veel security guards patrouilleerden). En toen gebeurden er vanalles waardoor het lot ons probeerde duidelijk te maken dat wij naar binnen moesten: 1 iemand sprong over de hekken waarop ALLE security guards van de omgeving daar naartoe vlogen, Nathalie kroop onder het eerste hek dat ik ophief en kroop dan tussen het tweede hek, ik was al van plan om achter te blijven, maar toen duwde een bende vrouwen tegen het eerste hek waardoor het slot dat duidelijk niet goed toe zat open vloog, ik op mijn sleffers met mijn rugzak en de mega handtas van nathalie in mijn armen dan maar op een sneltempo nathalie achternagegaan... en zo hebben wij kunnen genieten van nog anderhalf uur sfeer en het optreden van the chemical brothers.
De moeder en de tantes van sofie zijn aangekomen voor enkele dagen Melbourne. Maandag hebben we Saint Kilda (het strand) laten zien (het was dag van de arbeid en dus geen stage). Het was echter 37 graden en een kleine zandstorm op het strand zodat de bruinbak-tijd beperkt is gebleven toen onze oren vol zaten met zand.
Vandaag (dinsdag) ben ik maar enkele uren komen werken (ik heb de assitent die mij vanalles moet bijleren uitgelegd wat een e coli vaccinatie is, wat een labeled red blood cell test is en ook uitgelegd hoe wij sonderen want hij had dat nog maar 2 keer gedaan). Veel leer ik dus niet bij. Dus het is ook niet erg dat ik binnen twee uur op een trip vertrek naar philip island om koala's en kangoeroes te zien.
Zaterdag was ik uitgenodigd voor de afsluiting van de modeweek in Melbourne en dat was super. Winkel omgetoverd tot dancing met alle soorten gratis drank, veel te lekkere hapjes (er waren speciaal 2 keukens geinstalleerd in de winkel voor dit feestje) en heel goeie muziek. (Qua mode neemt de emo-cultuur hier een sterke positie in, ik vraag mij steeds af hoe warm dat niet moet zijn in die skinny-jeans)
Zondag was het Waterfestival. Aan de oever van de Yarra-rivier stonden allerlei attracties (te vergelijken met onze "foor", maar dan in het groot). Het was over de 30 graden zonder wind, dus de schaduw was aangenaam. Ook werd het kampioenschap waterskien gehouden. s Avonds was er een waterskishow met als hoogtepunt een waterskier die in brand werd gestoken en zo over de schans sprong.
Ernaast was tegelijkertijd een festival bezig met optredens van the chemical brothers en roger sanchez, maar de inkom was 130 dollar. Na de waterskishow wilde nathalie nog aan de hekken luisteren naar de muziek (met als verborgen agenda stiekem binnen te geraken). Het was ons al gelukt om twee inkom-bandjes te bemachtigen en die professioneel vast te plakken met kauwgom, maar helaas (en vraag mij niet naar de reden want die zou ik u niet kunnen geven) lieten ze niemand binnen na 20u. Er werden steeds mensen naar buiten gesleept die over de hekken probeerden te klimmen (er waren twee hekken waartussen veel security guards patrouilleerden). En toen gebeurden er vanalles waardoor het lot ons probeerde duidelijk te maken dat wij naar binnen moesten: 1 iemand sprong over de hekken waarop ALLE security guards van de omgeving daar naartoe vlogen, Nathalie kroop onder het eerste hek dat ik ophief en kroop dan tussen het tweede hek, ik was al van plan om achter te blijven, maar toen duwde een bende vrouwen tegen het eerste hek waardoor het slot dat duidelijk niet goed toe zat open vloog, ik op mijn sleffers met mijn rugzak en de mega handtas van nathalie in mijn armen dan maar op een sneltempo nathalie achternagegaan... en zo hebben wij kunnen genieten van nog anderhalf uur sfeer en het optreden van the chemical brothers.
De moeder en de tantes van sofie zijn aangekomen voor enkele dagen Melbourne. Maandag hebben we Saint Kilda (het strand) laten zien (het was dag van de arbeid en dus geen stage). Het was echter 37 graden en een kleine zandstorm op het strand zodat de bruinbak-tijd beperkt is gebleven toen onze oren vol zaten met zand.
Vandaag (dinsdag) ben ik maar enkele uren komen werken (ik heb de assitent die mij vanalles moet bijleren uitgelegd wat een e coli vaccinatie is, wat een labeled red blood cell test is en ook uitgelegd hoe wij sonderen want hij had dat nog maar 2 keer gedaan). Veel leer ik dus niet bij. Dus het is ook niet erg dat ik binnen twee uur op een trip vertrek naar philip island om koala's en kangoeroes te zien.
donderdag 6 maart 2008
eerste bericht vanuit melbourne
Ondertussen ben ik hier al bijna twee weken, dus ik zal even nen update geven.
De vlucht naar australie verliep probleemloos behalve dat mijn haarwax getest moest worden op explosieven en dat ze bij mijn opsomming van medicatie die ik had meegenomen dachten dat ‘corticosteroids’ verboden steroiden waren.
Voor mijn eerste nacht had ik een hostel geboekt zodat ik die avond al geen slaapplaats moest zoeken. Afgesproken met Nathalie en Sofie die mij een nachtelijke rondleiding hebben gegeven.
Volgende dag praktische zaken gedaan: SIM kaart gekocht, hostel gezocht, naar toeristeninfo gegaan,…
De eerste dagen heb ik echt niets nuttig gedaan behalve acclimatiseren: wat in de zon liggen, wat rondlopen, etc. Dinsdag mijn verjaardag gevierd in Heidelberg (een half uur met de trein, waar Sofie en Nathalie nu werken en ik in april).
Ben donderdag tot zondag naar St. Kilda (het strand) gegaan. Mijn hostel was enorm marginaal, ik deelde de kamer met 3 Ieren die elke avond zat op de kamer kwamen (de laatste avond bleek er zelfs s morgens bij 1 van hun een meiske in bed te liggen… al een geluk dat ik ne vaste slaper ben). Het is hier mode voor studenten van andere landen (vooral Ierland en Duitsland) om na hun studies (of na enkele jaren werk) naar Australie te trekken om daar een jaar rond te dolen en te werken om hun alcoholische feest escapades te financieren
Het strand was echt super, goei weer (een verbrande strook op mijn rug waar ik blijkbaar niet aan kon om zonnecreme te smeren is daar het bewijs van). Zeer rare sfeer wel. Het was een mengeling tussen Salou en een opvangcentrum voor daklozen. Vrijdag en zaterdag was ik naar een muziek café gegaan waar live bandjes optreden, maar plotseling veranderde de hard rock muziek op zaterdagnacht in een travestietenshow… hilarisch.
We hebben een hostel gevonden aan de rand van het centrum op 5 minuten wandelen van het ziekenhuis. Het is boven een muziekcafe en de eerste dagen sliepen we in “the band room”, maar nu zijn we verhuisd naar een gezellige kamer waar we met drie liggen. Helaas is de isolatie niet zo goed en daveren we in ons bed omdat het muziekgenre nogal “heavy” is, als dat al geen understatement is.
Ik moet om 6u30 beginnen in het ziekenhuis, maar heb al 1 hele en 2 halve dagen vrij gekregen (gedurende mijn eerste week). Ik heb ook gezegd dat mijn stage maar 3 weken duurt omdat ik de 4e week een reis gepland heb. Het ziekenhuis is vrij saai omdat ik op urologie sta waar ik heel januari ook al gestaan heb, en studenten mogen hier enkel kijken en luisteren en heel veel leer ik niet bij. Maar ik begin nu zelf zowat mijn eigen stage samen te stellen: volg s middags af en toe mee met clinical school, dat is les aan de geneeskundestudenten die stage doen in dit ziekenhuis, vandaag ben ik mee consultaties gaan volgen (en de studenten hier zijn duidelijk theoretisch minder geschoold dan die in Belgie, met als voordeel dat ik uitblink en als nadeel dat ze soms de stomste dingen uitleggen).
Heb al enkele fijne mensen leren kennen. Vanavond ga ik misschien naar een Australian football match met enkele van mijn vorige hostel. Zaterdag hebben enkele locals mij uitgenodigd op een unieke modeshow van de "victoria fashion week" (victoria is de provincie waar melbourne bij hoort), waar blijkbaar bekende mensen gaan zijn (ik ga natuurlijk niemand kennen aangezien al die australische soapseries mij onbekend zijn). En zondag ga ik met enkele geneeskundestudenten naar een sportwedstrijd tussen de concurrerende geneeskundescholen
De vlucht naar australie verliep probleemloos behalve dat mijn haarwax getest moest worden op explosieven en dat ze bij mijn opsomming van medicatie die ik had meegenomen dachten dat ‘corticosteroids’ verboden steroiden waren.
Voor mijn eerste nacht had ik een hostel geboekt zodat ik die avond al geen slaapplaats moest zoeken. Afgesproken met Nathalie en Sofie die mij een nachtelijke rondleiding hebben gegeven.
Volgende dag praktische zaken gedaan: SIM kaart gekocht, hostel gezocht, naar toeristeninfo gegaan,…
De eerste dagen heb ik echt niets nuttig gedaan behalve acclimatiseren: wat in de zon liggen, wat rondlopen, etc. Dinsdag mijn verjaardag gevierd in Heidelberg (een half uur met de trein, waar Sofie en Nathalie nu werken en ik in april).
Ben donderdag tot zondag naar St. Kilda (het strand) gegaan. Mijn hostel was enorm marginaal, ik deelde de kamer met 3 Ieren die elke avond zat op de kamer kwamen (de laatste avond bleek er zelfs s morgens bij 1 van hun een meiske in bed te liggen… al een geluk dat ik ne vaste slaper ben). Het is hier mode voor studenten van andere landen (vooral Ierland en Duitsland) om na hun studies (of na enkele jaren werk) naar Australie te trekken om daar een jaar rond te dolen en te werken om hun alcoholische feest escapades te financieren
Het strand was echt super, goei weer (een verbrande strook op mijn rug waar ik blijkbaar niet aan kon om zonnecreme te smeren is daar het bewijs van). Zeer rare sfeer wel. Het was een mengeling tussen Salou en een opvangcentrum voor daklozen. Vrijdag en zaterdag was ik naar een muziek café gegaan waar live bandjes optreden, maar plotseling veranderde de hard rock muziek op zaterdagnacht in een travestietenshow… hilarisch.
We hebben een hostel gevonden aan de rand van het centrum op 5 minuten wandelen van het ziekenhuis. Het is boven een muziekcafe en de eerste dagen sliepen we in “the band room”, maar nu zijn we verhuisd naar een gezellige kamer waar we met drie liggen. Helaas is de isolatie niet zo goed en daveren we in ons bed omdat het muziekgenre nogal “heavy” is, als dat al geen understatement is.
Ik moet om 6u30 beginnen in het ziekenhuis, maar heb al 1 hele en 2 halve dagen vrij gekregen (gedurende mijn eerste week). Ik heb ook gezegd dat mijn stage maar 3 weken duurt omdat ik de 4e week een reis gepland heb. Het ziekenhuis is vrij saai omdat ik op urologie sta waar ik heel januari ook al gestaan heb, en studenten mogen hier enkel kijken en luisteren en heel veel leer ik niet bij. Maar ik begin nu zelf zowat mijn eigen stage samen te stellen: volg s middags af en toe mee met clinical school, dat is les aan de geneeskundestudenten die stage doen in dit ziekenhuis, vandaag ben ik mee consultaties gaan volgen (en de studenten hier zijn duidelijk theoretisch minder geschoold dan die in Belgie, met als voordeel dat ik uitblink en als nadeel dat ze soms de stomste dingen uitleggen).
Heb al enkele fijne mensen leren kennen. Vanavond ga ik misschien naar een Australian football match met enkele van mijn vorige hostel. Zaterdag hebben enkele locals mij uitgenodigd op een unieke modeshow van de "victoria fashion week" (victoria is de provincie waar melbourne bij hoort), waar blijkbaar bekende mensen gaan zijn (ik ga natuurlijk niemand kennen aangezien al die australische soapseries mij onbekend zijn). En zondag ga ik met enkele geneeskundestudenten naar een sportwedstrijd tussen de concurrerende geneeskundescholen
woensdag 13 februari 2008
Nog een dikke week
Naar het voorbeeld van liesbet heb ik dan ook maar een blog aangemaakt. Nog een dikke week en ik vertrek (22 februari). Nog veel te doen: stage in Sint-Jozef (niet dat dit zo'n zware taak is), presentatie voorbereiden en voorbrengen op de belgian week of gastroenterology en nog een posterpresentatie maken... En tja, voorbereidingen treffen voor melbourne komt er niet echt van... ik zal daar wel zien of ik een slaapplaats vind...
Abonneren op:
Reacties (Atom)